Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Βράδυ Σαββάτου

Βράδυ Σαββάτου. Και ενώ οι επιταγές του κοινωνικού συνόλου στο οποίο τυπικά εντάσσομαι, δηλαδή των ακαδημαϊκών πολιτών, είναι ξεκάθαρες και μου επιβάλλουν να ανοίξω την παλιακή, ξύλινη ντουλάπα μου και να φορέσω ό,τι καλύτερο μπορώ να βρω ανάμεσα στα ομολογουμένως όχι μοδάτα συστατικά της γκαρνταρόμπας μου, εγώ σταθερός στις υποτιθέμενες αξίες μου φυλάσσω Θερμοπύλες και μένω στην θαλπωρή του σπιτιού.

Επιλέγω με άλλα λόγια την μοναξιά σε ένα τέτοιο βράδυ δυνητικής ασυδοσίας και «ξεφαντώματος» και μαζί με τον Σοπέν και τον Ραχμάνινοφ, καταναλώνουμε αφειδώς και δίχως ιδιαίτερη ανησυχία για το παρόν και το μέλλον του ήπατος που εδρεύει στο εσωτερικό της γαστρός του υποφαινομένου ικανοποιητικές ποσότητες του γλυκού δηλητηρίου που οι θνητοί καλούμε κόκκινο κρασί.

Μέσα σε όλο αυτό τον καλλιτεχνικό αλλά και αλκοολικό συνάμα λήθαργο ανακτώ κάποιες από τις σωματικές μου δυνάμεις, σηκώνω το κουφάρι αυτό που όλο και περισσότερο αντιπαθώ και καταπονώ τελευταία και αλλάζω τη μουσική, επιλέγοντας το «Έγινε η απώλεια συνήθεια μας» από τα Διάφανα κρίνα. Σίγουρα αν κάποιος τρίτος μπορούσε αυτή τη στιγμή να παρατηρήσει το πως διανύω θλιβερά και ιδιαιτέρως καταθλιψορομαντικά θα έλεγα τις τελευταίες ώρες του Σαββάτου, θα έλεγε ότι βρίσκομαι στα πρόθυρα της αυτοκτονίας.

Δεν θα μπορούσα να προτάξω αντιεπιχειρήματα σε αυτή την πρόταση. Πράγματι θα έλεγα ότι προτιμώ να περνώ πλήρως σοπενχαουερικά τα Σαββατιάτικα βράδια μου, από το να επιδίδομαι σε διάφορες μεθόδους «διασκέδασης» που θέλγουν το target group των ποικίλων club και ξενυχτάδικων της κοσμικής και απόκοσμης Αθήνας. Τουλάχιστον εγώ γνωρίζω και αναγνωρίζω ότι είμαι καταθλιψάρας του κερατά και υπό το φως του φεγγαριού και τους ήχους των ρομαντικών απολαμβάνω τα της μοναξιάς μου.

Καλό βράδυ και καλή διασκέδαση.

3 σχόλια:

  1. Είναι μεγάλο ταλέντο να απολαμβάνεις τη μοναξιά σου. Δε θα σημαίνει πάντα πως θα την επιλέγεις ούτε πως θα τη θέλεις, αλλά είναι σίγουρα χρήσιμο skill.

    Τα διάφανα κρίνα συνηθίζονται, πίστεψέ με. Κάποτε δε θα σου προκαλούν κακές σκέψεις, θα τα αγαπάς μόνο.

    Κάποιος κάποτε μου είπε πως κάνουμε αυτοσαμποτάζ και βασανιζόμαστε όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους με ουσία. Δε βαριέσαι, τουλάχιστον έχουμε ωραία μουσική.

    Καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τους αγαπώ ήδη. "Μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου,
      εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι".

      Διαγραφή