Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

9 και τέταρτo, πλατεία Μαβίλη


Δεν ήρθες τελικά. Δεν ήρθες ποτέ. 
Χάθηκες και συ.
Μέσα στο πλήθος.

Η αναμονή γλυκιά τιμωρία. Άξιζε ; 
Δεν θα μάθω ποτέ.
Δεν θα 'ρθεις να μου πεις.

Ίσως κάποτε σε δω
στο πεζοδρόμιο να περπατάς.
να φωνάζεις, να χαμογελάς. Έχει σημασία;

Σε βλέπω κάθε νύχτα. 
Με αυτή μου την ψευδαίσθηση 
συνεχίζω να στέκομαι,να ζω. 
Ζω; Εγώ θα το λεγα περιμένω.
Μάταια. Είσαι μακριά. Από εμένα. Από εμάς.

Πήγε μεσάνυχτα.
Θα σε δω ξανά; Εγώ είμαι εδώ. 
"9 και τέταρτο στη πλατεία Μαβίλη", είπες.
Δεν ήρθες τελικά. Δεν ήρθες ποτέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου